3.3.5 SOA Standaarden

From Geonovum Wiki
Jump to: navigation, search


W3C en OASIS standaarden

SOA als architectuur-concept - staat los van een specifieke technologie, maar bij de huidige stand der techniek kan SOA nauw geassocieerd worden met de Web Services standaarden familie, ookwel aangeduid als WS-*. De Web Services standaard specificaties worden ontwikkeld door een aantal wat grotere software leveranciers (IBM, Microsoft, SAP e.a.) en ter 'ratificatie' voorgelegd aan een standaardisatie-instituut. In de praktijk van de Web Services standaarden spelen de standaardisatie-organisaties W3C en OASIS de voornaamste rol. Zie het onderstaande overzicht voor de belangrijkste specificaties uitgebracht door beide instituten.

W3C en OASIS standaarden.PNG























Het voorleggen en accepteren van een Web Service standaard bij één van die instituten garandeert uiteraard niet dat de standaard daarmee ook een geaccepteerde marktstandaard is of wordt. En hoewel de Web Services standaarden worden ontworpen als samenhangend technisch geheel betekent het ook niet dat ze per definitie interoperabel zijn met elkaar. Hier speelt de Web Services Interoperability Organization (WS-I) een belangrijke rol. De WS-I brengt zogenaamde profielen uit op bestaande Web Services of een combinatie van Web Services. Deze profielen zijn, net als in de ISO-traditie van het begrip profiel, nadere inperkingen van de specificatie. Voor implementatie en bij eventuele aanschaf van tools spelen bij de huidige stand der techniek de WS-I profielen een belangrijke rol.


De begrippen SOA en services worden door verschillende partijen op verschillende manieren gebruikt. Voor een lezer die zich daar niet van bewust is, ligt verwarring op de loer.


Allereerst kan SOA in algemene zin of specifiek technisch gebruikt worden. In de Nederlandse Overheid Referentie Architectuur (NORA), wordt SOA in algemene zin gebruikt. Het verwijst zowel naar de manier waarop werk- als technische processen binnen een organisatie worden ingezet. Het OASIS standpunt zoals beschreven in het document 'Reference Model for Service Oriented Architecture' kan als een tegenhanger worden beschouwd, en beziet SOA als een primair technische zaak. Er is geen goed of fout in deze standpunten, en de achtergrond van de desbetreffende organisatie verklaart vaak het gekozen standpunt. Het is uiteraard wel zaak in discussies over SOA na te gaan of SOA eng (uitsluitend technisch) of breed geïnterpreteerd moet worden.


Het begrip 'web services' is een technisch begrip, maar ook hier is er geen formele eigenaar, en het staat een ieder vrij een specificatie uit te brengen met 'web service' in de titel. Meest gezaghebbend voor wat betreft de inhoud van het begrip web services is de W3C in het document 'Web Services Architecture'. Door de W3C worden Web Services specificaties uitgebracht, maar ook OASIS is actief op dit gebied. Doordat verschillende web service specificaties van W3C, OASIS en anderen niet altijd op elkaar aansloten bleek instelling nodig van de Web Service Interoperability Organization (WS-I).

Verwarrend is dat de bekende OGC Web Services voor de geografische wereld geen web services zijn in de zin van de W3C definitie. Hier zijn inmiddels wel de eerste resultaten geboekt door de actieve inspanning van OGC, vooral met de OWS-testbeds en het hieruit resulterende OWS common.


Positionering W3C, OASIS en OGC standaarden

In de onderstaande figuur zijn de technische services gepositioneerd. Op basis van het interactiepatroon worden de gebruikerspatronen gedefinieerd. Voor request-response geldt Business-to-Consumer (B2C), over het algemeen via webbrowsers en Business-to-Business (B2B). Voor deze applicatie-applicatie uitvraag geldt dat een vraag over het algemeen direct een antwoord moet opleveren. De vraagsteller neemt het initiatief.

Voor publish-subscribe geldt dat het initiatief voor het applicatie-applicatie berichtenverkeer wordt genomen door de beantwoorder. Deze plaatst een bericht en deze wordt direct of later afgenomen. De vraag is voorspelbaar en over het algemeen volledig uitgewerkt als berichtenproces.


Typering technische services.PNG

















Met bovenstaande figuur kunnen de W3C, OASIS en OGC standaarden gepositioneerd worden. Dit wordt in onderstaande figuur gedaan.


Positionering standaarden OGC en W3C-OASIS.PNG














De OGC standaarden zijn vooral gericht op request-response waarbij de gebruiker centraal staat en oriëntatie op applicaties toeneemt. Denk hierbij aan standaarden zoals WMS, WFS en WCS. ebXML daarentegen is volledig gericht op het berichtenverkeer. Met de WUS standaarden kunnen beide werelden. Uiteindelijk zal de toepassing van de standaarden, of een combinatie hiervan, worden bepaalt door de requirements van het toepassingsdomein.

De vraag voor OGC, OASIS en W3C is wanneer ze welke standaarden van elkaar overnemen. Belangrijk hierbij is bijvoorbeeld de liaison die OGC heeft met W3C en OASIS.

Voor Nederland is als voorbeeld in 2009 de keus gemaakt om voor request-response de geo-standaarden van OGC en ISO/TC 211 te hanteren en voor het berichtenverkeer uit te gaan van de standaarden die de elektronische overheid hanteert (WUS en ebXML). In de inhoud van de berichten zijn de informatiemodellen (application schemas) opgenomen uitgedrukt in GML waar geo-informatie van toepassing is. Hierdoor ontstaat voor Nederland een goede combinatie van beide werelden waardoor minder discussie ontstaat over techniek en meer over semantiek.



previous Services Oriented Architecture (SOA) next